Aile Bazen Nereden Başlamalı?

Bir anne yazdı. 19 yaşındaki oğlu son iki yılda birkaç kez kendisine zarar verecek davranışlarda bulunmuştu. Evden çıkmıyor, kimseyle görüşmek istemiyordu. Ailesi de yaşananlardan dolayı ciddi endişe duyuyordu.

Anne ile manevi destek kapsamında görüşmeler gerçekleştirdik. Aile içerisinde üzerinde durabilecekleri bazı konuları ele aldık ve manevi nitelikte öneriler üzerinde konuştuk. Daha sonraki görüşmelerimizde anne, oğlunun günlük yaşamında olumlu değişiklikler gözlemlediğini ifade etti.

Başka bir olayda ise bir abi, kardeşi ciddi bir sağlık sorunu nedeniyle hastanenin acil servisindeyken benimle iletişime geçti. Kardeşinin tıbbi süreci devam ederken aileye yalnızca manevi destek kapsamında eşlik ettim. Sonraki bir yıl içerisinde aileyle birkaç kez daha görüştük. Aile, ilerleyen dönemde kardeşlerinin durumunda olumlu değişiklikler gözlemlediklerini ifade etti.

Özellikle çocuk ve gençlerin yaşadığı sıkıntılarda aile ortamının ve ebeveynlerin tutumlarının da gözden geçirilmesini önemli buluyorum. Bu nedenle gerektiğinde önce anne ve babayla görüşmeyi tercih ediyorum.

Evlat ile anne-baba arasında güçlü bir bağ vardır. Aile içerisinde yaşananların çocukların duygu ve davranış dünyası üzerinde etkileri olabilir. Bu nedenle anne ve babanın kendi davranışlarını, aile ilişkilerini ve manevi sorumluluklarını gözden geçirmelerini önemli buluyorum.

Çocuklarla doğrudan görüşmenin uygun olmadığı durumlarda aileyle ilerliyorum. Gençlerle görüşmelerimi ise manevi destek sınırları içerisinde sürdürüyorum. Ebeveynlerden birinin sürece katılamadığı durumlarda mevcut aile şartları içerisinde nelerin yapılabileceği üzerinde duruyoruz.

Bazen büyük görünen sıkıntılar karşısında insan nereden başlayacağını bilemez. Önemli olan her şeyi bir anda çözmeye çalışmak değil; yapılabilecek doğru ve faydalı adımları görmeye çalışmaktır. Bazen ilk adımı gencin değil, ailenin atması gerekir.